Rak przełyku

Rak przełykuOceń:
(3.29/5 z 7 ocen)
dr n. med. Wojciech Wysocki
Centrum Onkologii - Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie, Oddział w Krakowie
Rak przełyku

Co to jest rak przełyku?

Rak przełyku to nowotwór złośliwy rozwijający się w przełyku. Rak ten może mieć budowę płaskonabłonkową (ta postać rozwija się przede wszystkim w górnej i środkowej części przełyku) lub gruczołową (w dolnej części przełyku).

Jakie są czynniki ryzyka zachorowania na raka przełyku?

W Polsce główne czynniki ryzyka to palenie tytoniu i spożywanie alkoholu – dotyczy to przede wszystkim raka płaskonabłonkowego. W przypadku raka gruczołowego rozwijającego się w dolnej części przełyku istotnym czynnikiem ryzyka jest tzw. refluks żołądkowo-przełykowy, w którego następstwie może dojść do zniszczenia prawidłowego nabłonka występującego w przełyku i zastąpienia go przez inny typ nabłonka (tzw. metaplazja jelitowa albo przełyk Barreta), a następnie do rozwoju raka w obrębie tego nieprawidłowego nabłonka.

Jakie są objawy raka przełyku?

Rak przełyku stosunkowo wcześnie manifestuje się w postaci trudności z przełykaniem pokarmów stałych („dysfagia”) lub objawów refluksu żołądkowo-przełykowego („zgaga”); z czasem pojawia się ból towarzyszący połykaniu kęsów pokarmu („odynofagia”), a następnie dochodzi do dość szybkiej utraty masy ciała. Czasem pojawiają się wyczuwalne palpacyjnie guzy powyżej obojczyka – są to zajęte przez przerzuty raka węzły chłonne.

W przypadku zaawansowanej choroby objawy to wyniszczenie (skrajne wychudzenie, apatia), a także objawy wynikające z zajęcia przez chorobę określonych narządów (duszność w przypadku licznych przerzutów w płucach, żółtaczka w przypadku bardzo licznych przerzutów w wątrobie, zburzenia świadomości i zawroty głowy w przypadku przerzutów w mózgu itp.).

W jaki sposób rozpoznaje się raka przełyku?

Tak jak w przypadku niemal wszystkich nowotworów złośliwych, wystąpienie powyższych objawów wymaga przeprowadzenia starannej diagnostyki. Trudności z połykaniem (a także uporczywe objawy „zgagi”) powinny skłonić do wykonania badania endoskopowego przełyku i żołądka (gastroskopia), podczas którego pobiera się wycinki do badania mikroskopowego ze wszystkich nieprawidłowych obszarów.

Podczas endoskopii często stosuje się specjalne metody ułatwiające lekarzowi dostrzeżenie wczesnych zmian nowotworowych w obrębie nabłonka wyścielającego wnętrze przełyku (np. użycie odpowiedniego barwnika lub obrazowanie z użyciem światła o odpowiedniej długości fali).

W diagnostyce guzów przełyku stosuje się także ultrasonografię endoskopową (tj. endoskop wyposażony w głowicę ultrasonografu). Dzięki temu można ocenić budowę ściany przełyku (w tym także głębokość, na jaką sięga guz przełyku; możliwa jest również ocena, czy guz ten wychodzi poza ścianę przełyku i – być może – sięga do sąsiednich narządów; za pomocą endosonografii można także ocenić okołoprzełykowe węzły chłonne, a nawet wykonać ich biopsję!). To bardzo istotne informacje, bowiem na ich podstawie dokonuje się tzw. oceny zaawansowania miejscowego raka (przykład przedstawiono na rysunku).

W diagnostyce raka przełyku należy ocenić również jamę brzuszną (zwykle z użyciem przezbrzusznej ultrasonografii) oraz płuca (prześwietlenie klatki piersiowej). Badania te, wykonywane rutynowo w przypadku oceny zaawansowania większości nowotworów złośliwych, pozwalają ustalić, czy doszło do utworzenia przerzutów odległych w płucach, wątrobie i innych narządach.

Inne badania obrazowe wykonuje się w zależności od potrzeb – często korzysta się zwłaszcza z tomografii komputerowej klatki piersiowej i szyi.

W jaki sposób leczy się raka przełyku?

Metoda leczenia zależy do odcinka przełyku, w którym nowotwór się rozwinął. W przypadku wszystkich postaci raka, które rozwinęły się w piersiowym lub brzusznym odcinku przełyku, leczenie z wyboru to operacja. Polega ona na wycięciu przełyku – zazwyczaj konieczne jest jednoczesne otwarcie klatki piersiowej i jamy brzusznej, czasem wykonuje się także dodatkowe cięcie na szyi. Po wycięciu przełyku brakujący odcinek przewodu pokarmowego zastępuje się zazwyczaj przesuniętym do klatki piersiowej żołądkiem albo odpowiednio przygotowanym fragmentem jelita grubego lub cienkiego. Jeśli chory z powodu innych chorób towarzyszących nie może zostać zoperowany, wówczas leczenie polega zwykle na zastosowaniu radiochemioterapii.

W przypadku raka rozwijającego się w szyjnej części przełyku leczeniem z wyboru jest nie operacja, a radiochemioterapia.

U chorych, u których doszło do zwężenia przełyku w stopniu uniemożliwiającym odżywanie się, należy przede wszystkim udrożnić zwężony odcinek za pomocą odpowiednich narzędzi (np. tzw. stentów, czyli rozprężających się rurek wykonanych z metalowej siatki).

Alternatywnie można rozważyć wytworzenie tzw. jejunostomii odżywczej, czyli przezskórnego połączenia jelita cienkiego ze skórą (w ten sposób można podawać odpowiednie substancje odżywcze bezpośrednio do jelita); można także wytworzyć połączenie żołądka ze skórą (gastrostomia odżywcza; zabieg ten można wykonać również z użyciem endoskopu). Jak wspomniano, chorzy na raka przełyku są zwykle wychudzeni – niedostateczny stan odżywienia bardzo istotnie zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań pooperacyjnych, dlatego tak istotne jest przedoperacyjne przygotowanie żywieniowe.

W przypadku raka przełyku o niewielkim zaawansowaniu i lokalizacji innej niż szyjna leczenie rozpoczyna się od operacji. Jednak w przypadku większego zaawansowania wyjściowego zaleca się, aby leczenie operacyjne poprzedzić skojarzoną radiochemioterapią.

W przypadku raka gruczołowego dolnego odcinka przełyku postępowanie powinno przypominać leczenie stosowane w przypadku raka żołądka – chemioterapia powinna poprzedzić operację, a po niej powinna być kontynuowana (chemioterapia okołooperacyjna).

Należy jednak zaznaczyć, że wciąż trwają badania nad właściwą sekwencją leczenia chorych na raka przełyku. Nie ulega jednak wątpliwości, że (z wyjątkiem szyjnego odcinka przełyku) najważniejszym etapem leczenia jest operacja wycięcia przełyku.

Jakie jest rokowanie u chorych na raka przełyku?

Rak przełyku rokuje źle – 5 lat przeżywa około 10% wszystkich chorych. Oczywiście w przypadku chorych, u których rozpoznanie nastąpiło odpowiednio wcześnie i zastosowano właściwe leczenie, skuteczność terapii jest znacznie większa. Dlatego nie należy bagatelizować trudności z przełykaniem, uporczywego refluksu („zgagi”) itp.

Data utworzenia: 29.05.2014
Rak przełykuOceń:
(3.29/5 z 7 ocen)
Wysłanie wiadomości oznacza akceptację regulaminu
    • GRZEGORZ
      2016-04-27 22:32
      Zachorowałem 2011 roku na raka przełyku płaskonabłonkowy dzięki dr Spytkowskiej-Winkler w 6 tygodni /radio/chemioterapii zostałem wyleczony .odpowiedz
      • Namiar
        2017-04-14 20:40
        Wiem ze to raczej malo prawdo podobne ale gdyby ktos mogl dac namiary na jakiegos lekarza to blagam pomozcie.Mam tate ze zdiagnozowanym rakiem przelyku z licznymi przezutami lekarze nie chca sie podjac leczenia. Pomozcie !! Moj email paulisia-_-92@wp.plodpowiedz

Publikacje, którym ufa Twój lekarz

Medycyna Praktyczna jest wiodącym krajowym wydawcą literatury fachowej. 98% lekarzy podejmuje decyzje diagnostyczne lub terapeutyczne z wykorzystaniem naszych publikacji.

Rak piersi - NOWA KSIĄŻKA!

Najlepsi eksperci specjalizujący się w leczeniu raka piersi stworzyli wyczerpujący, przystępny oraz dający pacjentkom nadzieję i siłę przewodnik po współczesnych metodach terapeutycznych i rekonstrukcyjnych.
Więcej o książce

Lekarze odpowiadają na pytania

  • Czym jest torbiel śródpiersia i jak się ją leczy?
    Otrzymałam wczoraj opis RM. Martwię się, gdyż zdiagnozowano torbiel śródpiersia. Wizytę u lekarza mam za kilka tygodni, a ja zastanawiam się, czy to coś poważnego i czy ewentualnie czeka mnie jakiś zabieg.
  • Czy zawodowe narażenie na chrom może przyczyniać się do rozwoju raka płuc?
    Od jakiegoś czasu w pracy mam styczność z pyłami powstałymi w wyniku szlifowania stali nierdzewnych/kwasoodpornych. Niestety z początku nie miałem pojęcia, iż zawierają one w sobie chrom, który jest bardzo toksyczny i przez pierwszy miesiąc nie stosowałem maski ochronnej. Czy istnieją jakieś metody skutecznego oczyszczania płuc/neutralizowania rakotwórczego działania chromu?

Bez znieczulenia

Blog Katarzyny Kubisiowskiej

Wojna o piersi, wojna o bliskość

Bratowa powiedziała: „Nie możesz mieć w domu ani jednej buteleczki.” Była matką z dorobkiem, odchowała trzech synów. A ja kompletnie zielona pierworódka. Więc jej posłuchałam. Choć nie bez wątpliwości. Gdy ze zdumieniem spojrzałam na swoje drobne piersi, przemknęło mi przez głowę, że to się udać nie może.

Przychodnie i gabinety lekarskie w pobliżu

Leki

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies